“Bishaan naaf kenni, ani du’utti jira.”
“Ati eessa deemta?” Qulqulluuffichi gaafate.
Gaarummaan fi tumsa wantoota bareedaa fidu. asoosama afaan oromoo haaraa
“Anis akka sii,” Qulqulluuffichi jedhe. “Garuu ani waan sitti himu nan qaba. Dunkaa kana jalaa qullaa saamuu kaa’e. Yoo naaf bishaan fidde, qullaan sun yeroo hundumaa siif bishaan ni argamsiisa.”
Gamoo irratti aduun baate. Bishaanonni lagaa ifaan cal-jedhanii yaa’u. Bara booda, bishaan lagichaa gogee turan. Namoonni naannichaa bishaan hin argatan. “Bishaan naaf kenni, ani du’utti jira
Ergasii, Qulqulluuffichi “amma qullaa kana qulqulluu irratti naqadhu” jedhe. Boontu akkuma isa jette hojjette. Qullaan sun amma ifa guddaa baase. Boontu dunkaa ol fuute — bishaan jabduun ishee keessaa yaa’a jalqabe.
Boontu yeroo xiqqoo yaaddetti. Ergasii, qullaa dunkaa jalaa baafatte. Bishaan cinaa lagaa tolfatte. Yeroo baay’ee bishaanitti ol baaftee Qulqulluuffichaaf kennite. Qulqulluuffichi dhuge. Boontu immoo qullaa dunkaatti deebitee kaafti. “Garuu ani waan sitti himu nan qaba
“Ani bishaan nan barbaada,” Boontu jette.
Boontu gammadee mana deebite. Qullaa sana waraabessa fi roobaan mana keessa kaafti. Guyyaa sanas booda, Boontu fi namoonni naannichaa bishaan hin gogan.
Boontu ofirraa deebitee ilaalte. Qulqulluuffi tokko lafa irrari. Qubaa fi qaama isaa hunduu gogeera.
Intalli tokko, maqaan ishee Boontu, waan gogaa ta’eef lagichatti deemti. Hanga lafti lagichaa caccabdeetti deemti. Akkuma deemtu, sagalee lallaafaa tokko dhageessi: