Morali i tekstit është i qartë: e mira shpërblehet, e keqja ndëshkohet. Mbretëresha përfundon duke kërcyer me këpucë të zjarrta deri sa vdes, ndërsa Borebardha fiton lumturinë e përjetshme. Megjithatë, teksti na mëson gjithashtu se pafajësia pa mbrojtje është e dobët – Borebardha mbijeton vetëm falë ndihmës së xhuxhave dhe princit. Është e rëndësishme të theksohet se teksti origjinal i Grimm-ëve është më i errët se versionet e animuara. Në tekst, mbretëresha kërkon të hajë mushkëritë e mëlçinë e Borebardhës, dhe ndëshkimi i saj në fund është jashtëzakonisht i dhunshëm. Disney e zbuti këtë për ta bërë të përshtatshme për fëmijë, duke humbur kështu ashpërsinë morale që teksti origjinal përcjell: se smira dhe egërsia njerëzore kanë pasoja të tmerrshme. Përfundim Teksti i "Borebardhës dhe 7 Xhuxhave" është një kryevepër e letërsisë popullore. Ai nuk është thjesht një histori para gjumit, por një pasqyrë e kompleksitetit njerëzor – e xhelozisë, e bukurisë, e vdekjes dhe e ringjalljes simbolike përmes dashurisë. Duke lexuar tekstin me kujdes, ne zbulojmë se përrallat nuk janë të destinuara vetëm për fëmijë, por për këdo që kërkon të kuptojë betejën e përjetshme midis së mirës dhe së keqes. Pikërisht për këtë, "Borebardha" mbetet e gjallë në tekst dhe në zemrat tona.